Χρόνια δυσκοιλιότητα

Η δυσκοιλιότητα αποτελεί ίσως την συχνότερη αιτία προσέλευσης στον Γαστρεντερολόγο. Η συχνότητα του συγκεκριμένου προβλήματος ποικίλει στο γενικό πληθυσμό από 2% έως 20%. Η δυσκοιλιότητα είναι υποκειμενικό αίσθημα που αφορά την ελάττωση της συχνότητας των κενώσεων

<3 1999="" :="">1 στις 4 κενώσεις Σκληρής σύστασης κόπρανα σε >1 στις 4 κενώσεις Αίσθηση ατελούς κένωσης σε >1 στις 4 κενώσεις Αίσθηση απόφραξης/εμποδίου στο ορθό σε >1 στις 4 κενώσεις Βοηθητικοί χειρισμοί για την διευκόλυνση της κένωσης σε >1 στις 4 κενώσεις Λιγότερες από 3 κενώσεις την εβδομάδα Τα αίτια διακρίνονται σε οργανικά και λειτουργικά. Τα οργανικά αίτια προκαλούν δυσκοιλιότητα εμποδίζοντας τη φυσιολογική ροή των κοπράνων. Δυνατόν να οφείλονται σε κακοήθη νεοπλάσματα, καλοήθεις όγκους, στενώσεις, χρόνιες φλεγμονές και συμφύσεις. Ο Γαστρεντερολόγος καλείται να αποκλείσει κυρίως αυτές τις καταστάσεις, όσο το δυνατόν γρηγορότερα και να καθορίσει την θεραπευτική αντιμετώπιση του ασθενή που δυνατόν να είναι χειρουργική.
Οι συγκεκριμένοι ασθενείς έχουν συνήθως και άλλα συμπτώματα όπως μετεωρισμό, εμέτους, απώλεια βάρους, αιμορραγία και είναι συνήθως σε ηλικία άνω των 50 ετών. Αυτοί οι ασθενείς αποτελούν τη μειοψηφία των περιστατικών με δυσκοιλιότητα. Οι περισσότεροι ασθενείς που προσέρχονται στο ιατρείο έχουν λειτουργικό αίτιο δυσκοιλιότητας που αφορά διαταραχή της κινητικότητας του παχέος εντέρου. Η λειτουργική δυσκοιλιότητα χωρίζεται στην πρωτοπαθή όπου δεν υπάρχει συγκεκριμένο αίτιο όπως μια συστηματική νόσος ή λήψη ορισμένων φαρμάκων που ευθύνονται για την εμφάνισή της.
Στην δευτεροπαθή δυσκοιλιότητα συνήθως ο ασθενής πάσχει από διάφορες παθήσεις που την προκαλούν όπως: Σακχαρώδης διαβήτης, προβλήματα με τον Θυρεοειδή αδένα, Υπέρταση, Νεφρική ανεπάρκεια, Εγκυμοσύνη και διάφορες διαιτητικές ελλείψεις καθώς και ελλείψεις ιχνοστοιχείων. Επίσης διάφορα φάρμακα προκαλούν δυσκοιλιότητα όπως διάφορα αντιυπερτασικά, αντικαταθλιπτικά, αντιπαρκινσονικά, αντιεπιληπτηκά κ.ά. Ο Γαστρεντερολόγος πρέπει να επικεντρωθεί σε ένα λεπτομερές ιστορικό, σε μια πολύ προσεκτική κλινική εξέταση όλων των συστημάτων του ασθενή και να συστήσει τις κατάλληλες και όχι περιττές και πανάκριβες διαγνωστικές εξετάσεις. Στις γενικές εξετάσεις περιλαμβάνονται αναλύσεις αίματος και κοπράνων, απεικονιστικό έλεγχο του παχέος εντέρου και διάφορες λειτουργικές δοκιμασίες. Οι εξετάσεις θα χρειασθούν στην περίπτωση που ο ασθενής δεν παρουσιάσει βελτίωση σε γενικά μέτρα που εφαρμόζει ο Γαστρεντερολόγος. Απεικονιστικός έλεγχος εκλογής για ανεύρεση οργανικής βλάβης είναι η κολονοσκόπηση. Αποτελεί ειδική εξέταση για ανίχνευση νεοπλασμάτων, πολυπόδων και στενώσεων και παρέχει την δυνατότητα αφαίρεσης των πολυπόδων ή μικρών όγκων με την χρήση πολυπεκτόμου.
Οι λειτουργικές δοκιμασίες περιλαμβάνουν την ορθοπρωκτική μανομετρία, την ηλεκτρομυογραφία, το αφοδευόγραμμα, τη δοκιμασία αποβολής μπαλονιού από το ορθό και τη μελέτη του χρόνου διέλευσης του εντερικού περιεχομένου. ΘΕΡΑΠΕΙΑ Πρώτο βήμα είναι ο αποκλεισμός των υποκείμενων νόσων και φαρμάκων που μπορεί ωα προκαλέσουν δυσκοιλιότητα. Η θεραπεία περιλαμβάνει γενικές οδηγίες και χρήση υπακτικών και άλλων φαρμάκων που επιδρούν στην κινητικότητα του εντέρου. Τέλος σε ανθεκτικές μορφές μπορεί να εφαρμοστεί η βιοανάδραση που είναι αρκετά αποτελεσματική. Σημαντική είναι η αλλαγή των καθημερινών συνηθειών και η τροποποίηση και εφαρμογή σωστού διαιτολογίου που θα συστήσει ο Γαστρεντερολόγος.
Η αλλαγή των συνηθειών περιλαμβάνει μια σταθερή ώρα για την κένωση, η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας υγρών ημερησίως, η κατανάλωση κατάλληλης ποσότητας δημητριακών και η καθημερινή άσκηση. Η προσθήκη άπεπτου φυτικού υπολείμματος στη διατροφή αυξάνει το βάρος των κοπράνων, ρευστοποιεί τη σύστασή τους και αυξάνει την κινητικότητα του εντέρου Τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες είναι το πίτουρο, διάφορα φρούτα (βερίκοκο, μήλο, αχλάδι, πεπόνι, ακτινίδιο ), λαχανικά ( σπαράγγι, φασολάκια, μπρόκολο, παντζάρι κ.ά.) και όλα τα δημητριακά, ψωμιά και ζυμαρικά. Η κατανάλωση 20-30 γρ. φυτικών ινών ημερησίως θεωρείται ιδανική.
Όταν η δυσκοιλιότητά παραμένει, προτείνεται η χορήγηση υπακτικών. Αυτά πρέπει να χορηγούνται με σύνεση διότι δεν είναι άμοιρων επιπλοκών. Οι ουσίες που δρούν μέσω αύξησης του όγκου των κοπράνων , φυτικές ίνες και ωσμωτικά καθαρτικά είναι ασφαλείς. Η συνήθης παρενέργεια είναι η αύξηση της παραγωγής αερίων λόγω ότι οι ουσίες αυτές διασπώνται από τα βακτηρίδια του εντέρου, προκαλώντας μετεωρισμό και ήπιο κοιλιακό πόνο.
Γενικά όλα τα σκευάσματα κατά της δυσκοιλιότητας πρέπει να χορηγούνται από ιατρό με γνώση των παρενεργειών τους. Άλλα φάρμακα είναι διάφοροι προκινητικοί παράγοντες που επιταχύνουν το χρόνο διέλευσης των κοπράνων από το έντερο όπως Παρασυμπαθομιμητικά, Αγωνιστές μοτιλίνης, αντισταμινικά κ.ά.  

Κοινοποιήστε

«Ακολουθήστε μας στο Facebook»